Prof. Dr. Werner Waterschoot bouwde van eind jaren ’60 tot nu in alle stilte aan een indrukwekkende collectie, waarbij het gedrukte woord primeerde, en liefst gebonden in een fraaie, uitzonderlijke band, zowel klassiek als hedendaags.
Hij leefde te midden van zijn verzameling, elke kamer droeg het gewicht van de literaire geschiedenis die besloten lag in al de boeken, van Vondel tot Lanoye.
De mooiste typering werd opgetekend door Piet Buijnsters die stelde dat Waterschoot eerder een ‘kathedralenbouwer (is) die met uiterste kieskeurigheid zijn materialen uitzoekt en voor het sublieme resultaat geen applaus van anderen behoeft’.